12 هجرى ، شامل مجلدات 1 تا 9 ، با رمز وز ، با اين كه تاريخ كتابت آن نبايد از سدهء يازدهم هجرى كهنتر باشد ، ولى از نظر شيوهء بيان و رسم الخطّ ، آثار كهنگى پيداست و محمتلاً از روى نسخه اى قديمتر تهيه شده است . 4 . نسخهء شمارهء 1332 كتابخانهء آستان قدس رضوى به تاريخ 947 ه ( در بخش اول ) و 949 ( بخش دوم ) با رمز آج . 5 . نسخهء شمارهء 901 كتابخانهء دانشكدهء الهيّات و معارف اسلامى مشهد به خطّ ميرزا على كتاب نويس ، به تاريخ ربيع الاوّل 1070 هجرى ، با رمز لب . 6 . نسخهء كتابخانهء موزهء بريتانيا به شمارهء عمومى 359 كه از آيهء 54 سورهء مائده ‹ 5 › تا پايان سروهء حجر ‹ 15 › يعنى مجلّدات 7 تا 11 را شامل مىشود كتابت و تاريخ اين نسخه معلوم نيست . اما احتمالاً از اواخر قرن دهم هجرى نمىتواند كهنتر باشد با اين حال نسخه اى معتبر و قابل اعتناست . از اين نسخه با رمز بم ياد كرده ايم . 7 . نسخهء كتابخانهء ملّى ملك به شمارهء عمومى 225 به تاريخ ربيع الثّانى 995 با رمز مل . 8 . نسخهء كتابخانهء مركزى آستان قدس رضوى به شمارهء عمومى 1337 احتمالاً مبروط به قرن 11 ه . ق ، كه در تاريخ 1145 نادرشاه افشار وقف كرده است . اين نسخه شامل مجلّدات 7 و 8 است و از آيهء 54 سوره مائده ‹ 5 › شروع و به سورهء اعراف ‹ 7 › ختم مىشود . ما از اين نسخه با رمز آف ياد كرده ايم . 9 . نسخهء كتابخانهء دانشكدهء الهيّات و معارف اسلامى تهران به شمارهء عمومى ب - 204 مشتمل بر آيهء 82 سورهء نساء ‹ 4 › تا آيهء 11 سورهء انفال ‹ 8 › يعنى از اوايل مجلّد 6 تا آخر جلد 8 به اضافهء چند برگ از مجلد نهم كه ما از آن با رمز لت ياد كرده ايم . اين نسخه نيز نام كاتب و تاريخ كتابت ندارد اما از روى قراين تاريخ كتابت آن قرن دوازدهم حدس زده مىشود .